• Soep & Toet met een filosofisch tintje. Geen filosoof centraal, maar het leven zelf. We modderen allemaal maar wat aan in het leven en doen gaandeweg levenswijsheid op. Meer dan de moeite waard om te delen op een zondagmiddag met nadien lekkere soep en meer verwennerij.

    Zo geschiedde afgelopen zondag. Buiten regen en wind. Binnen warmte en vertrouwen.
    Het thema was MAZZEL, naar een idee van goede vriendin José van Os, die er een audiodagboek over maakt. Ze leidde het gesprek met vragen als: Waar heb jij nou echt mazzel mee gehad? Of anders gezegd: wat is jou in de schoot geworpen, zonder dat je er iets voor hebt hoeven doen? En was dat dan toeval? Of was je net op het juiste moment op de juiste plek? Of was het voorbestemd? Hoe maakbaar is het leven? Er kwamen mooie anekdotes, verschillende perspectieven en warme ontboezemingen boven tafel. Een middag om te koesteren, zoals een deelnemer een dag later mailde.

    Terwijl de schemering inviel, werd de tafel gedekt, een afwasje gedaan, de soeppan op het vuur gezet, een versnapering rondgedeeld. Dat verloopt zo gemoedelijk, alsof we elkaar al jarenlang kennen!
    Op het menu deze keer: bloemkoolsoep met zelf te raspen nootmuskaat en geroosterd amandelschaafsel, wit desembrood met brie, hennepboter en een dip van gepofte zoete aardappel met geitenkaas en honing. Waldorfsalade voor een frisse bite. De toet was een perentaart met frangipane. Mmmm, men werd er stil van.

  • Bekentenis: het vorige bericht had ik uit mijn duim gezogen!
    Niet omdat ik zo graag leugens verkoop, verre van dat, maar zo kon ik uitleggen hoe ik een thema kies en hoe de start verloopt. Maar… ik had mezelf wel geïnspireerd met het thema oranje!

    Afgelopen donderdag was het thema dus echt ORANJE met inderdaad mandarijnpartjes als binnenkomer. Eén van de gasten voelde zich gelijk verwend: ‘Smaakt meteen anders als het mandarijntje voor je gepeld is!’
    Mocht je denken dat het blijft bij soep met brood en kruidenboter, dan heb je het mis.
    Allereerst is een soep niet compleet als er geen topping bij zit. Deze keer was het pompoensoep (van een gigapompoen!) met een toef romige Griekse yoghurt en een salsa van tomaat met gedroogde stukjes abrikoos. Die abrikoos bleek een Argentijnse toevoeging te zijn.
    Naast soep is er altijd een broodsoort. Dit keer vanwege het thema kwam ik uit op oranje wraps die je kon besmeren met oranje roomkaas (door het rode pepertje) of pikante humus. Voor je de wrap oprolde kon je er nog oranje paprika tussen leggen.
    Voor de frissigheid serveer ik graag een salade. Drie keer raden wat voor soort deze keer? Uiteraard: wortelsalade met sinaasappel, lichte rozijnen, stukjes dadel en pecannoten.
    Tijdens het boodschappen doen kwam ik nog oranje kaas tegen. Die kon ik niet laten liggen. Behoorlijk pittig door de chilipeper, maar helemaal in stijl, net als het tafelkleed nog van vroeger thuis!

  • Laatste check bij de gedekte tafel, het aanrecht opgeruimd, soep op het vuur, schort uit.
    Pff, klaar voor de eerste gast en ja hoor, de bel.
    Lachende gezichten bij het openen van de voordeur. Dat begint goed. Vandaag heeft een trouwe gast twee vrienden meegenomen, die elkaar nog niet kennen. Welkom. Precies wat ik bedoel; nieuwe mensen die aanschuiven.
    Ik heb wel eens meegemaakt dat een vriendengroep met z’n zessen bij elkaar ging zitten, waar niemand tussen kon komen. Toen is de ‘regel’ ontstaan van maximaal met vier komen. Dat klinkt best streng, maar op deze manier bewaak ik het idee achter Soep & Toet.

    De volgende gasten dienen zich aan. Ieder krijgt een kopje thee en een ‘amuse’. Een erg sjiek woord voor iets supersimpels zoals een dadel, komkommerschijfje, blokje kaas of wat dan ook wat past bij wat komen gaat. Vandaag zijn het mandarijnpartjes. Binnen een half uur is iedereen binnen. Sommigen zitten al aan tafel, anderen hangen op de bank of staan te kletsen. Allemaal goed.

    Een druk moment breekt aan waar ik vaak een assistent bij vraag. Alle voorbereide bakjes, schaaltjes, broodmandjes (in drie- of viervoud) moeten op tafel. Ik zet dat niet al vooraf op tafel, want schaaltjes met plasticfolie ziet er niet uit en zo voorkom ik dat gasten al beginnen. De soep is trouwens vaak wel in één pan of soms twee. Op de een of andere manier levert het opscheppen een familiegevoel op: gedoe met borden doorgeven en allemaal uit dezelfde pan.

    Alles op tafel? Oké, schuif maar aan. Als iedereen zit, vertel ik kort waar deze avond op gebaseerd is; een land, het seizoen, een speciale dag, een nieuw recept. Noem maar op. Deze keer de kleur oranje. Hoogste tijd om aan te vallen.

    Eet smakelijk!


  • Wat is Soep & Toet?
    Een concept waar mensen die elkaar wel of niet kennen, samenkomen rond een pan soep en afsluiten met een toetje. Het gaat om ontmoeten en genieten.
    Sinds 2013 organiseer ik maandelijks Soep & Toet voor zo’n 15 personen, telkens in een andere samenstelling aan een lange tafel in de huiskamer. Ik geniet van het koken en mensen verwennen.

    Deze blog is bedoeld om anderen te inspireren ook Soep & Toet te organiseren.
    Hoe leuk is het om je kookkunsten in te zetten om mensen samen te brengen?

    De komende tijd kun je ‘spelregels’ en recepten verwachten.